 |
| Daags voor de grote finale... |
 |
| In de bevallingstent |
Dinsdag, 26 juli 2011: dag 65 van Jelena’s dracht. Nog maar net zijn de eigenaars van een schitterende experimentele Siberische poes ‘Rozalia’ de deur uit, nadat ze haar voor een buitendek bij uitverkoren Bitjoeg brachten, of Jelena roept me. Ze ligt zwaar spinnend rond te struinen, lijkt eerst een enorme haarbal uit te moeten braken, laat vervolgens een boer die helemaal geen vrouw zoekt, schakelt over op langgerekt gespin om te eindigen in geluidloos gemiauw. Het is 18u35 en zoals ik daags voordien verwachtte, zijn de weeën begonnen.
 |
| De eerste 2 zonen zijn gearriveerd... |
Om 19u ziet een blue white Siberenkatertje het avondlicht. Figuurlijk dan, want hij wordt vanzelfsprekend blind geboren en weegt 106g. Het is Jelena’s dochter Naima’s evenbeeld, maar dan in een mannelijke versie. Er volgt een kleine nageboorte en omdat Jelena veel tijd nodig heeft om deze op te peuzelen, piets ik zelf met mijn nagels de navelstreng kort tegen de buik aan, door. Ik wenste dat ik ze recent niet zo kort geknipt had, want het is een heel karwei en je wil tegelijk toch ook heel voorzichtig te werk gaan. Op deze manier boots ik het kauwwerk van de moederpoes na als zij dit zelf doet, hetgeen de bloedtoevoer door het pezige darmpje moet doen stoppen.
 |
Gimme five!
|
Een kwartiertje daarna is het de beurt aan een Neva Masquerade katertje van 100g. Opnieuw neem ik de honneurs waar voor het doorknijpen van het umbilicale koordje, hetgeen ik gemakshalve ineens voor elk volgend kitten zal doen, want het naar buiten geperst krijgen van haar jongen, valt Jelena niet licht en ze neemt tussendoor haar tijd om op adem te komen en de placenta’s naar binnen te werken.
 |
| Katertjes 1 & 2 |
Daar heeft ze ruim de tijd voor, want pas om vijf vóór halfnegen komt als derde katertje opnieuw een Nevaatje naar buiten gegleden, een zware jongen van 121g met een knoert van een moederkoek achter zich. Het ding, dat wel een T-bone steak lijkt J glijdt in al z’n glimmende vlezigheid over beide spierwitte Neva kittens heen, die daardoor diep karmijnrood kleuren, alsof ze zopas doorheen een carwash met rode verf gesjeesd zijn om “herspoten” te worden.
 |
| Katertjes 3 & 4 |
Weer een lange pauze, vóór Jelena’s laatste barensweeën een laatste zoon, een blue met véél meer white Sibeertje, levenslucht doen inblazen. Het Italiaans heeft er een ongeëvenaard mooie uitdrukking voor: “dare alla luce”, ongeveer zoiets als “aan het licht schenken”… Ik realiseer me plots dat ik zo ongeveer alle fases rond mij verenigd heb die betrekking hebben op geboorte: perfect getimed na de blijde gebeurtenis, laat Bitjoeg Rozalia om 22u35 een eerste geslaagde dekkreet slaken (conceptie), Nahimana is hoogstwaarschijnlijk 1 week zwanger van hem (dracht), Jelena kreeg zopas haar allerlaatste nestje (worp) en Kaewe is beneden haar 7 mannekes de les aan het spellen (opvoeding). Ondanks het feit dat dit alweer een volledig mannelijk kwartet is (geef me de bal en ik vorm een volwaardig elftal ‘FC Nevartis’ J) en er uit deze combinatie dus helaas geen opvolgster voor Jelena tussen zit, ben ik even trots als zij op dit F-nestje.
 |
| Happy family! |
En Jelena... die doet waar ze een schoolvoorbeeld in is: een stràlende mama poes zijn…
